เมื่อชื่อไม่ได้มีเจ้าของเดียว การปลอมก็ง่ายขึ้น
ปัญหาที่ตามมาจากการที่ชื่อหนึ่งถูกใช้พร้อมกันโดยผู้ประกอบการหลายราย คือคนเล่นไม่มีจุดอ้างอิงว่าหน้าไหนคือหน้าที่ถูก เมื่อไม่มีจุดอ้างอิง การสร้างหน้าใหม่ที่หน้าตาเหมือนกันขึ้นมาก็แทบไม่ต้องออกแรง บันทึกนี้จึงไม่พยายามบอกว่าหน้าไหนของแท้ เพราะไม่มีของแท้ให้ชี้ แต่รวบรวมสัญญาณที่คุณมองออกเองได้จากหน้าจอ ก่อนที่จะพิมพ์อะไรลงไปในช่องกรอกข้อมูล
สัญญาณที่ดูได้ก่อนกรอกข้อมูล
ทุกข้อดูได้ด้วยตาเปล่าจากหน้าจอ ไม่ต้องติดตั้งเครื่องมือใด และไม่ต้องเชื่อรายการลิงก์ของใคร
ไล่สายตาบนชื่อโดเมนทีละตัว
จุดที่ลอกไม่ได้คือชื่อที่อยู่บนแถบเบราว์เซอร์ ให้อ่านช้า ๆ โดยเฉพาะช่วงท้ายของชื่อและส่วนที่เป็นตัวเลข เพราะหน้าปลอมมักเลือกชื่อที่ต่างจากของเดิมเพียงตัวเดียวหรือสลับตำแหน่งตัวเลข การดูโลโก้หรือสีของหน้าไม่ช่วยอะไรเลย เพราะสองอย่างนั้นเป็นไฟล์ที่ใครก็โหลดไปใช้ได้
ระวังลิงก์ที่มาจากแชทหรือคอมเมนต์
ลิงก์ที่ถูกส่งมาให้เป็นช่องทางที่เสี่ยงที่สุด เพราะคุณไม่ได้เป็นคนเลือกปลายทางเอง สัญญาณที่ควรถอยทันทีคือข้อความเร่งให้รีบกดก่อนหมดเวลา หรือบอกว่าลิงก์เดิมใช้ไม่ได้แล้วต้องใช้ลิงก์ใหม่นี้เท่านั้น ความเร่งรีบคือเครื่องมือหลักของการหลอก ไม่ใช่ผลพลอยได้
ดูว่าหน้านั้นขออะไรเกินจำเป็นไหม
หน้าที่ขอรหัสยืนยันจากคุณ ขอให้ติดตั้งไฟล์ก่อนถึงจะดูอะไรได้ หรือขอรหัสผ่านของบริการอื่นที่ไม่เกี่ยวกัน คือสัญญาณที่ชัดเจน ขั้นตอนสมัครตามปกติไม่มีเหตุผลต้องขอสิ่งเหล่านี้ เจอเมื่อไรให้ปิดหน้านั้นทิ้ง อย่าลองกรอกเพื่อทดสอบว่าจะเกิดอะไรขึ้น
คำถามที่ถูกพิมพ์ซ้ำมากที่สุด
เว็บนี้บอกได้ไหมว่าหน้าไหนคือของจริง
บอกไม่ได้ และจะไม่บอก เพราะชื่อนี้ไม่มีเจ้าของรายเดียวให้ชี้ ใครที่ยืนยันว่ามีหน้าเดียวที่ถูกต้อง ควรถูกถามกลับว่าดูจากหลักฐานอะไร สิ่งที่หน้านี้ทำได้คือสอนวิธีตรวจสิ่งที่ตรวจได้ ซึ่งคือชื่อโดเมนที่คุณกำลังเปิดและปลายทางที่แบบฟอร์มพาไป
บุ๊กมาร์กไว้แล้วปลอดภัยขึ้นไหม
มีประโยชน์ในแง่ความสะดวกและลดโอกาสพิมพ์ชื่อผิด แต่ควรมองว่าเป็นของที่ต้องรื้อมาตรวจเป็นระยะ ไม่ใช่หลักฐานยืนยันตัวตนถาวร วันไหนกดแล้วหน้าตาผิดไปจากที่จำได้ หรือถูกเด้งไปที่อื่น ให้หยุดมือไว้ก่อนแล้วไล่อ่านชื่อโดเมนใหม่ตั้งแต่ต้น